OWC’ers leggen rit af door 12 provincies: 450 kilometer

 In Nieuws | Elite - Beloften

LOSSER – Eerder legde OWC-er Lars de Bot al een monsterrit af door een groot deel van Nederland, afgelopen weekend deed hij daar nog een schepje bovenop. In 18 uur tijd legde hij 450 kilometer af door 12 provinciën. En dat deed hij dit keer niet alleen, maar samen met Ruben Dragt. 

Samen vertrokken Lars en Ruben afgelopen zondagmorgen om half zes aan de mega monstertocht door Nederland. Hun doel: alle twaalf provincies aantikken. Lars: “Ik wilde het eerst in een aantal dagen doen, maar dat bleek niet mogelijk in verband met overnachtingen. Toen hebben we het maar in één dag gedaan.” De startlocatie was een strategische keuze, legt Lars ‘the day after’ uit. „Net onder Nijmegen in Gelderland, waar we de nacht ervoor bij een familielid hebben overnacht. Vanuit daar ben je zo in het Limburgse Molenhoek. En ook weer snel in Brabant.” Drie provincies gehad, nog negen te gaan. Via een landkaart op zijn kamer ontdekte Lars dat Limburg aan Gelderland grenst: “Ik heb een landkaart op mijn kamer hangen, die heb ik eens goed bestudeerd. Met Strava heb ik vervolgens de ideale route gemaakt. Die was oorspronkelijk 495 kilometer, maar die heb ik nog wat in kunnen korten tot zo’n 450 kilometer.”

Als je maar stug genoeg bent in je kop, dan haal je de finish wel!

De route voerde van Brabant naar Zeeland (Sint Philipsland), via Numandsdorp (Zuid-Holland), Mijdrecht (Utrecht) en de Loosdrechtse Plassen naar Hilversum (Noord-Holland). De polder van Flevoland in, via Kampen (Overijssel) naar het Drentse Nijensleek en Appelscha (Friesland). De finish was in het Groningse Zevenhuizen.

Vijf lekke banden en een kapotte trapper later eindigden de twee coureurs ‘s avonds om half twaalf in de laatste provincie: 450 kilometer in de benen, het lichaam gesloopt.  Lars: “Het ergste punt was precies in het midden van de tocht. Als je al heel lang op de fiets zit en weet dat je ook nog heel lang moet. Dat is zwaar. Maar als je maar stug genoeg bent in je kop, dan haal je de finish wel. Dat bleken we allebei te zijn uiteindelijk.” Behalve de forse lichamelijke inspanning had het duo ook nog eens te kampen met mentale tegenslag, zoals de vele lekke banden. „Op een gegeven moment dacht ik wel: nu moeten we niet meer lekrijden, want dan zijn we de lul. Maar gelukkig hebben we het gehaald, al had ik op het laatst nog wel een langzame leegloper.”

Na het wegvallen van wielercriteriums en klassiekers van de agenda reed Lars eerder dit najaar al een tocht van 365 kilometer. „Eens maar nooit weer, zei ik toen. Blijkbaar kan het dus toch nog gekker.” De eerste traktatie na het volbrengen van de fietstocht? Via de McDrive terug naar Losser, waar Lars maandag na een lang nacht slapen vrij soepeltjes uit bed stapte. „Na die rit van 365 kilometer deed traplopen al zeer, nu voel ik me vrij goed.” Een nieuwe uitdaging staat nog niet op de agenda. „Voorlopig is dit wel even genoeg zo,” herhaald Lars lachend.

Bekijk HIER de monsterrit van Lars de Bot op Strava.


BRON: TUBANTIA.NL

Recent Posts