VIDEO: Renners genieten van zonnig Benidorm
BENIDORM – Bij een goede voorbereiding op het nieuwe wielerseizoen hoort een trainingskamp naar een warmer land. Voor OWC is dat de traditionele trip naar het Spaanse Benidorm. Elk jaar reist er een afvaardiging van OWC naar de zon om ‘kilometers te vreten’ of om er gewoon even lekker tussenuit te gaan en te genieten van een fietsvakantie. Zo ook dit jaar. Tourrenners, recreanten en wedstrijdrenners vertrokken naar de zon!
Een verslag van één van de wedstrijdrenners: Tom Wensink.
“Nadat iedereen de donderdag voor vertrek de fiets had ingeleverd bij het clubgebouw van OWC, vrijdag de bus had uitgezwaaid en nog een dagje had gewerkt, stond het vertrek naar vluchthaven Düsseldorf gepland voor de nacht van vrijdag op zaterdag. Slapen of toch doorhalen? Lastige keuze, die niet door iedereen goed werd gemaakt.
Na een goede vlucht werden we zoals elk jaar gastvrij onthaald in hotel ‘Port Fiesta Park’ in Benidorm. Wederom super goed bevallen! De fietsvoorzieningen waren weer top. ‘s Middags werd er gelijk een rondje gefietst; even kijken of alles weer goed gemonteerd was en hoe de Spaanse wegen erbij lagen. Daarna op tijd naar bed voor de eerste grote trainingsdag.
Zondag kon er dan eindelijk geboord worden! Met de volle zon was het traditionele vertrek om 10 uur. Om af te trappen stond er een rit van 155 km op het programma. Waar iedereen ‘kort-kort’ aan de start verscheen, dachten enkelen dat beenstukken ook nodig waren. Misschien als zweetband, want in de zon was het warm zat. Met een groep van 13 renners op pad vereiste de nodige coördinatie onderweg. Af en toe wachten, mensen die eerder van de route afweken en terug naar het hotel gingen en overleg wanneer er ‘pastel’ werd gegeten. Al met al moest er zoveel gecoördineerd worden dat dit ten koste ging van de pastel-pauze. En dat tekort aan suikers viel te merken in het laatste deel van de rit. Waar Bas in een nauw straatje dacht ‘het past allemaal wel’, trapte een Spanjaard vol op de rem waardoor zijn hond op de bijrijders stoel tegen de voorruit klapte. Wat volgde was een scheldkanonnade in onvervalst Spaans. Gelukkig had Bas wat minder temperament en werd een handgemeen voorkomen.
De dag voor de rustdag moest er nog even flink uitgepakt worden. Een route van 160 kilometer die op twee plekken ingekort kon worden. De groep die voor de eerste inkorting van de route koos was genoodzaakt om hun cross-kills te laten zien. Dit was alvast een voorbode voor wat er later in de week zou volgen. Ditmaal werd er wat minder gecoördineerd. Daardoor was de groep wat meer uit elkaar geslagen en was niet helemaal duidelijk wie, wanneer en op welk moment terug ging. Positieve was wel dat er tijd over was voor een pastel-pauze! De echte die-hards reden de hele route uit en keerden moe maar voldaan en met een TSS van 1000 om 18:30 uur terug bij het Fiesta Park.
Dinsdag was er regen voorspeld en daarmee stond de rustdag vast. Alles ging een tandje langzamer. Enkele dapperen onder ons hebben de benen nog een uurtje losgefietst. De reserves werden aangevuld met hersteldrank bij Mario’s, bier. En natuurlijk was er uitgebreid de tijd om te evalueren met hoeveel watts een ieder rondreed.
Rustig bergop, brommeren op het vlakke!
Woensdag stond iedereen weer met ‘frisse beens’ op voor een mooie rit door het binnenland. Ook Edje was weer van de partij na een kortstondige ziektebed. Net buiten Benidorm zag Rob de bui al hangen en waarschuwde de routecommissie. Na een kort beraad trad plan B in werking; langs de kust om uit te komen bij de Cumbre del Sol. De fenomenale finale van Tom Dumoulin in de Vuelta werd nog eens dunnetjes overgedaan. Toen iedereen weer op adem was, werd de grote boorkop erop geschroefd naar het gezegde van een wijs man: ‘rustig bergop, brommeren op het vlakke!’
Donderdag om 09:30 uur stond de groepsfoto op het programma. Met enkele goede aanwijzingen van Gerrit is het er weer eentje geworden om in te lijsten en in de kantine te hangen. Vandaag was ook de dag dat we met Joost Kemna mee mochten. Wat een beest die System Six! De routecommissie had de krachten gebundeld met Joost en dat resulteerde in een rit vol verrassingen. Nietsvermoedend reden we over een prachtig geasfalteerd B-weggetje toen opeens een rivier ons pad doorkruiste. Verschillende varianten om over te steken zijn gehanteerd: zie foto. Even verderop markeerde een wegafzetting de volgende hindernis. Edwin had al snel door dat je ook om de ingezakte brug heen kon lopen. Omdat de meesten een goed crossseizoen achter de rug hadden, werd dit voorbeeld dan ook zonder morren gevolgd.
Onderweg op de Guadelest deed Ueboom zijn intrede met de door een ieder zorgvuldig samengestelde Benidormafspeellijst. Dit inspireerde de renners van de Adelaar om wat extra’s te geven bij hun blokjes. Ook werden we herkend door enkele andere toerders (dat zijn die renners die ons inhaalden met die muziek van Normaal op) toen de laatste pastel van de dag genuttigd werd. In de finale sprong Joost verrassend weg. Hij vloog over de rotondes waarna we hem niet meer terugzagen.
Vrijdag had de routecommissie vier mogelijkheden op het reguliere programma. De minimale afstand was 115 km en de maximale 175 km. Het alternatieve programma was met Harmenos Pollos en Ed Raket de 200 kilometer volmaken. Tegen alle wijsheden in werd er rustig twee aan twee gereden en een wafelstop gehouden met groepsfoto in petit comité + Kemna. Op het Spaanse vlakke slingerde El Patron voor een half uurtje nog even de brommer aan waarna het beste er bij iedereen wel af was. Om toch nog in stijl af te sluiten liet Niek Olde Koffiemeule de ’32’ nog even klapperen, waardoor hij single speed de laatste afdalingen moest vervolgen. Nog een laatste keer naar de martelkelder en door naar San Remo waar het rondje van Harrie en Gerrit soldaat werd gemaakt met alle Benidormgangers.
Alle deelnemers, OWC en de organisatie bedankt voor de wederom mooie trainingsweek in het immer zonnige Benidorm, tot volgend jaar!”
Een sfeerimpressie van Benidorm ervaren?
Kees Tetteroo schoot unieke beelden en neemt je mee door het uitdagende landschap van Benidorm:
