Oorlog in het klassement van de 3TICC

 In Nieuws | Amateurs, Nieuws | Elite - Beloften, Nieuws | Nieuwelingen - Junioren, Nieuws | Voorpagina, Wedstrijdverslag

OLDENZAAL – Daar waar de voorgaande jaren de interclub competitie geteisterd werd met veel koersen in de regen, staat de 2020-editie in het teken van warm, maar vooral droog weer. Het klassement wordt opgemaakt aan de hand van de finishtijd en daardoor wordt er aangevallen, heel veel aangevallen. Sprinters hebben nog weinig kansen gehad, het zijn vooral de kopgroepen die de koersen domineren en naar een succesvol einde brengen. En dat betekend oorlog in de top van het klassement!

Wedstrijdverslag van Tim Arts,

“De vierde avond van de 3T Interclub Competitie alweer en ondanks het warme weer stond er een mooi deelnemersveld aan het vertrek voor weer een goed uur volle bak koers op het Hulsbeek. Na de koers van vorige week, waarin Rient Heerink de leiderstrui pakte en ik, Tim Arts, op de 3e plek in het klassement was beland, wist ik dat er twee man waren op wie ik extra goed moest letten, Rient en Steyn Lamberink.

Al direct vanaf de start was de koers nerveus en leek het als of niemand elkaar wilde laten rijden. Veel aanvalspogingen van sterke renners, zoals Mike Vliek en Glenn Edelenbos, kregen geen medestand en hielden daardoor niet lang stand. Dit had ook te maken met een controlerend rijdende Rient die er alles aan deed om zijn 3T leiderstrui te beschermen. Ikzelf hield mij in de eerste fase van de koers wat gedeisd, het was immers warm en het laatste wat ik wilde was mezelf later in de koers tegenkomen…

Na de eerste tussensprint, waarin Rob van den Berghe een mooie lead out reed voor Glenn, was er nog steeds geen kopgroep weg. Een massasprint leek heel lang de uitkomst. Echter was daar vlak voor de tweede tussensprint Lars Loohuis die alleen het hazenpad koos. Na 3 ronden alleen te hebben gereden bleef de voorsprong van Lars op zo’n 100 meter op het peloton steken. Voor Steyn was dit hét moment om te proberen het gat te overbruggen. Echter kreeg hij weer geen steun. Op het moment dat Steyn terugzakte in het peloton zag ik mijn kans schoon. Het peloton viel helemaal stil en ik ging aan; op naar Lars, die snel door had dat ik in aantocht was. Hij twijfelde dan ook geen moment toen ik aansloot en reed direct met me mee. Een halve ronde later sloten ook Joost Kemna en Maarten De Jonge aan. Een mooie groep was gevormd. Met nog zo’n 7 ronden te gaan wisten we dat we volle bak tot de meet moesten blijven rijden wilden we wegblijven. Er zaten immers nog een hoop ‘kleppers’ in het peloton.

Toen de laatste ronde was aangebroken wist iedereen in de kopgroep dat een van ons vieren er met de winst vandoor zou gaan. We hadden genoeg marge gepakt. Ik had bedacht om zo lang mogelijk door te rijden om maar zo veel mogelijk tijd te pakken, ook al wist ik dat dit ten koste zou gaan van mijn eindsprint. De een-na-laatste bocht en Maarten gaf er een klap op! Lars en Joost bleven zitten. Op dit moment kon ik twee dingen doen; het gat dichtrijden of wachten tot een van de andere jongens iets zouden doen. Ik koos voor het eerste, wat natuurlijk zelfmoord was, want zo gauw als dat ik het gat dicht had, konden Joost en Lars er relatief gemakkelijk overheen. Dit gebeurde. Lars kwam als eerste over de streep, gevolgd door Joost. Ikzelf werd 3e, maar wist wel dat ik nu de nieuwe drager van de leiderstrui zou zijn, aangezien Steyn en Rient niet mee waren.

Al met al was het een zware maar mooie koers en maak ik mijn borst nat voor volgende week! Rient waarschuwde mij al, je gaat in de leiderstrui geen medestander krijgen. Dat belooft nog wat…”

De snelste rondetijd zijn gereden door:

< 19 – Jari Kranenburg – 02:50:08 (minuten:seconden:honderdsten)
>18 – Mike Vliek – 02:48:05 (minuten:seconden:honderdsten)


Bekijk HIER de daguitslag en het tussenklassement!

Recent Posts