UPDATE – Overlijdensbericht Hans van der Meer
Op vrijdag 11 oktober 2019 bereikte ons het verdrietige bericht dat ons zeer gewaardeerd erelid, Hans van der Meer, overleden is. Hans was een vrolijke, opgeruimde fietsmaat. Hij was altijd in voor een geintje en had altijd belangstelling voor de mensen met wie hij voor OWC Oldenzaal onderweg was. Hans stond bekend als een warme, hartelijke man die veel voor de vereniging heeft betekend.
We wensen Liesbeth, de kinderen en directe naasten heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verdriet.
Op zaterdag 19 oktober 2019 om exact 11:10 uur – in memoriam Hans van der Meer
OWC afscheidsrede door Jan Lammerink.
U bent vanaf 11:00 uur welkom in het clubgebouw van OWC Oldenzaal.
In memoriam, door Jan Lammerink, voorzitter OWC Oldenzaal
“Door de belemmeringen die je ziekte met zich mee bracht, zagen we je een tijd minder bij OWC. Maar ook in die periode, als het maar enigszins kon, was je er. Desnoods na een solo-rit toch even naar Surplace, hier dus bij jouw club die jij een warm hart toe droeg. Volgens mij komt die naam (surplace) zelfs van jou en heb je daarmee bijgedragen aan het markeren van een belangrijke plek voor de vereniging. Surplace…… is voor jou in deze situatie en voor je naasten wel heel letterlijk geworden. Tegen wil en dank zijn we genoodzaakt inderdaad stil te staan. Dat doen we hier nu samen met jullie.
Je overlijden betekent een groot gemis voor Liesbeth, je kinderen en kleinkinderen. Wij wensen jullie sterkte toe bij het verwerken van dit verlies. Op de momenten dat we bij jullie waren hebben we gezien hoe jullie daarmee om kunnen gaan. Net als Hans deed, de dingen bij naam noemen, er niet om heen draaien en de ander het gevoel geven dat je niet machteloos bent, maar ook dan nog keuzes maakt die jij of jullie willen. Hopelijk verlicht dat het afscheid voor jullie, dat doet het zeker voor ons. Het laatste gesprek met Hans en Liesbeth samen koesteren we.
Toen ik lid werd van OWC was jij dat al langer. Ik herinner me van die tijd dat ik snel contact met je had door jouw openheid en belangstelling voor nieuwe leden. Je thuis voelen bij een nieuwe vereniging verloopt dan snel, je maakte me meteen opmerkzaam op tochten die we gezamenlijk zouden kunnen rijden en in welke groep je het beste zou kunnen starten. Zo gastvrij willen we allen zijn bij OWC Hans.
Jouw fietsmaten van nu karakteriseren jou als een sportieve renner, die altijd klaar stond voor een ander en zo enthousiast de wielersport volgde. Je hoefde niet op de voorgrond te treden, daar hield je niet van, maar wat velen niet weten: je was een harde werker op de achtergrond. Team 5 gaat je missen tijdens de ritten met de groep, maar ook tijdens de gezellige nazit hier. Onvergetelijk zijn de weekenden uit met het team, ze zijn je daar dankbaar voor en ze betreuren het veel te vroege verlies van een opgeruimde fietsmaat.
Wie ben jij voor OWC? Weet iedereen het nog wel, je zou zelf zeggen, niet zo belangrijk, dat is je bescheidenheid…
Van 1983 tot 2001 was je redacteur van Klein Verzet voor het computertijdperk het lijfblad van OWC, eerst deed je dat samen met anderen en toen er mensen afvielen bleef jij het gewoon alleen doen, je was de eindredacteur. In 2001 ben je toen vanwege je verdiensten benoemd tot erelid van OWC. Later van 2005 tot 2011 pakte je dat werk nog eens op toen anderen dat af lieten weten en er versterking moest komen. Redactieleden van toen vonden je een plezierige man om mee samen te werken.
In 1998 nam je zitting in de jubileumcommissie, 50 jaar OWC toen en je werkte mee aan het jubileumboek dat uit kwam.
Wat ik niet mag vergeten te vermelden is dat je zelf meegebouwd hebt aan dit gebouw, jouw Surplace gerealiseerd samen met veel vrijwilligers van de vereniging. OWC is jou veel dank verschuldigd voor wat je deed en nog meer voor wie je was.”
Hans ons leven is een fietstocht.
We overwinnen met elkaar pieken en dalen.
Soms wind mee en dan weer tegen.
De ene keer de wind in de rug,
Laat het stuur maar los,
Laat je maar gaan.
Dan een windvlaag,
Je raakt uit koers.
Vallen doet zeer,
Dat overkomt iedereen.
Je loopt schaafwonden op of meer.
Soms fiets je je helemaal kapot.
Door een hongerklop overvallen.
Dan loop je helemaal leeg.
En zo….. staat daar weer die zon,
Of regent het de hele tocht.
Mensen zeggen goedendag,
Maar niet iedereen.
Bij OWC fietst er een maatje met je mee
En dan Hans ben je weer helemaal alleen.
Ooit ben je met hulp op die fiets gestapt,
Nu afstappen dat doe je alleen.
Hans je bent en blijft bij Surplace
