Stadsgedicht 75 jaar OWC

Rollende, draaiende wielen
in een waaier van benen en pedalen
die zoeft in de wind
die klimt en dan weer gaat dalen.

Afzien, zweten en demarreren,
soms op kop, soms in de staart
van het machtige peloton,
de eindspurt tot de meet bewaard.

Zo gaat het al vijfenzeventig jaar.
Hennie, Gerard, Herman en Rudie werden er groot,
fietsen heel wat kilometers bij elkaar,
stopten slechts bij hoge nood.

Niet te stoppen is ook de OWC;
zij hangt niet aan het elastiek,
hoeft nog lang niet in de bezemwagen.
Haar toekomst zit nog vol muziek!

Dus blijft Parijs nog ver,
de laatste etappe nog niet verreden,
is de man met de hamer nog niet gekomen.
Wacht er een stralende toekomst en een feestelijk heden.

En wenst u de stadsdichter van Oldenzaal:
Voorop in koers, zonder gelinkebal,
goede benen voor allemaal
en een omvangrijk ledental!

De stadsdichter van Oldenzaal