Jeugrenner in beeld: Joris Kruitwagen
OLDENZAAL – De maandagavond training op de Herman Siers baan zit er weer op. Terwijl de rest van de jeugd nog flink aan uitpuffen is en de vochtvoorraad weer op peil brengt staat Joris, het nieuwste OWC-jeugd lid, ons te woord. Even voorstellen dus!
Judo vond ik helemaal niks – Joris Kruitwagen
In het begin oogt hij wat zenuwachtig en onwennig. Maar zodra we hem vragen naar de beweegreden om lid te worden van OWC, antwoord hij resoluut en gevat: “Ik zat bij judo maar dat vond ik helemaal niks. Mijn vader en moeder dachten dat wielrennen wel een leuke sport voor mij zou zijn. Als we samen een stukje fietsen spring ik vaak achter anderen aan.” Die gedachte van zijn ouders blijkt juist. Als je Joris op de wielerbaan ziet fietsen is dat altijd met een glimlach. Hij lacht en is gefocust op alles wat komen gaat. Als we hem vragen wat hij leuk vindt aan wielrennen antwoord hij zonder enige twijfel: “Alles!”
In zijn nog prille wielrenleven heeft hij het ongemak van wielrenner zijn al aan den lijve ondervonden. Tijdens zijn eerste training ging het mis. Hij maakte een smak en leerde dat asfalt niet altijd de beste vriend is van wielrenners. Gelukkig liet Joris zich door deze kleine tegenslag niet uit het veld slaan en stapte hij, nadat de wonden waren geheeld, alweer op. Een echte doorzetter! En dat zie je ook terug op de fiets. In een rap tempo ontwikkelt hij zich en draait hij ogenschijnlijk eenvoudig mee. In de tussentijd heeft ook zijn vader de fiets ontdekt en kunnen ze samen fietsen en nog meer genieten.
