Oldenzaalse Wieler Club

Omloop Kleine Hein

Normaal krijgt de best-geklasseerde renner de eer om een stukje te schrijven. Deze (voor wie moet je even doorlezen!) liet de eer echter graag aan een ander over; vandaar dat ik de pen oppak. Vandaag stond de Omloop door het land van kleine Hein op het programma: een van de weinige amateur klassiekers. Voor een klassieker niet lang: 70 km met start en finish op sportpark Meerdijk en 2 lussen van 25 km over wat stuiterweggetjes buiten Emmen. De start was om 10 uur, dus in alle vroegte trokken we (Erik, Harm, Wietse, Rob, Jeroen, Rens en Roy R.) vanuit Oldenzaal naar Emmen. De windmolens lieten onderweg al zien dat er een lekker windje stond vandaag, wat bevestigd werd toen we aankwamen op het sportpark. Maar aangezien we een aantal goede windbrekers in ons team hebben (en op sommigen krijgt de wind geen vat) mocht dit de pret niet drukken. 
 
Veel tijd hadden we niet: snel inschrijven, stukje infietsen en vervolgens aansluiten bij de 170(!) andere renners voor de start. Koeno was inmiddels ook gearriveerd en kon ons nog net wat motiverende woorden toeschreeuwen voordat we werden weggeschoten. De eerste kilometer over het parcours van Meerdijk werd geneutraliseerd verreden. De harde wind maakte dat iedereen graag op dezelfde plek vooraan wilde zitten dus het was meteen dringen en zenuwpezen. Een vorige editie zat ik direct achter valpartijen en heb daardoor de wedstrijd achter de feiten aan gefietst. Dat wilde ik dit keer niet en had mezelf als doel gesteld snel voorin te raken. Echter, naar voren rijden in het gedrang is niet mijn ding. Direct na de neutralisatie vlogen een aantal renners onderuit en een paar kilometer later weer. Niemand van ons erbij gelukkig, maar ook niemand voorin waardoor achtervolgen voor ons direct een feit was. Ik voelde me goed en kon daardoor toch langzaam naar voren rijden. Ik kwam met Harm en Erik in de tweede groep terecht. Er werd niet goed samengewerkt, maar toch konden we aansluiten bij de groep voor ons. Het ging regelmatig op de kant en even zat ik zonder ploeggenoten, maar al snel hoorde ik de vertrouwde stem van Harm weer die een paar luie renners tot doordraaien maande. Erik moest de groep helaas wel laten gaan toen hij weer achter een valpartij zat. Voor onze groep bleek toch nog een groep van vier man te rijden. In onze groep was de samenwerking niet echt goed en daardoor werd deze kopgroep niet terug gepakt. 
 
Zo reden we de twee rondes zonder te veel bijzonderheden; enkele ontsnappingspogingen, maar die strandden allemaal. In de laatste 10 kilometer gaf ik aan wel te willen reageren op ontsnappingen en dat Harm zich wat zou sparen aangezien ik sprint als een strijkijzer. Nadat ik een gaatje had dichtgereden op twee renners zakte ik wat door de groep heen. Een paar renners achterin waren zo moe dat ze breeduit op de weg besloten te liggen, waardoor ik door de berm moest om ze te ontwijken. Zo verloor ik mijn groepje helaas en ik zag dat de groep daarachter, met daarin Erik en Wietse, al snel dichterbij kwam. Dus reed ik het laatste stuk met deze groep mee. Uiteindelijk vond deze groep nog de aansluiting met de groep daarvoor. In de finale kon ik geen rol meer spelen en ik rolde als 40e binnen. Daarvoor had Harm gegokt om als eerste het lokale parcours van Meerdijk op te rijden. Helaas kon hij niet meedoen in de sprint om de 5e plek, maar hij wist toch op een nette 18e plek te eindigen en was daarmee de eerste OWC’er. Daarachter eindigden Wietse en Erik op verdienstelijke plekken: 31e en 34e. Rob en Jeroen hadden iets meer moeite vandaag, maar wisten ook uit te rijden en eindigden op de plekken 69 en 74. Rens had naar eigen zeggen een complete ‘off-day’ en gaf eerder in de wedstrijd al op.
 
Dus, ondanks goed meerijden konden we helaas niet meestrijden om de prijzen. We hebben nog een maandje om de puntjes op de ‘i’ te zetten, want op 16 mei staat het DK Oost met rood omcirkeld op onze agenda. Mocht Harm hier winnen dan wil hij vast wel een stukje schrijven ;-) 
 
Roy Roesthuis